Juste une illusion

سال ۱۹۸۵. ونسان، تقریباً سیزده‌ساله، در حومه پاریس در یک خانواده متوسط زندگی می‌کند، میان برادری بزرگ‌تر و دور از او و پدر و مادری که همیشه در حال دعوا هستند. او دیگر کودک نیست و هنوز بزرگسال هم نشده، و فیلم افکار و تردیدهای او را درباره هویت، دوستی، خانواده و پرسش‌هایش درباره دین، میل و عشق دنبال می‌کند.