۲۰۰ متر

صطفی و همسرش سلوا اهل دو روستای فلسطینی هستند که فقط دویست متر با هم فاصله دارند، اما دیوار آنها را از هم جدا کرده است. شرایط غیرعادی زندگی‌شان دارد بر زندگی زناشوییِ تا حدودی شادشان تأثیر می‌گذارد، اما این زوج هر کاری از دستشان بربیاید انجام می‌دهند تا اوضاع را مدیریت کنند. هر شب، مصطفی از بالکن خود با چراغی علامت می‌دهد تا برای بچه‌های آن سوی دیوار آرزوی شب بخیر کند و آنها هم با چراغ جوابش را می‌دهند. یک روز مصطفی تماسی می‌گیرد که هر پدر و مادری از آن می‌ترسد: پسرش تصادف کرده است. او با عجله به سمت ایست بازرسی می‌رود و در آنجا مجبور است با رنج و ناراحتی در صف بماند، تا اینکه می‌فهمد مشکل اثر انگشت دارد و از عبور او جلوگیری می‌شود. مصطفی که ناامید شده، دست به کار می‌شود و قاچاقبری را استخدام می‌کند تا او را از مرز بگذراند. سفری که قبلاً دویست متر بیشتر نبود، حالا تبدیل به سفری دویست کیلومتری می‌شود، همراه با دیگر مسافرانی که مصمم به عبور از مرز هستند.